Galeria
Kapliczka
W centrum Lisowic, nad rzeką, pośród szumiących drzew, stoi kapliczka, której historia sięga początku XX w. Już przed 1900 r. w centrum wsi stał drewniany krzyż z blaszaną figurą Chrystusa. Wokół niego gromadzili się mieszkańcy Lisowic na nabożeństwa majowe i różańcowe, w czym niestety przeszkadzały niesprzyjające jesienne pogody i deszcze. Postanowiono zatem zbudować chociażby mała kapliczkę. Inicjatywę budowy podjęli ówczesny sołtys, Jan Siekiera i jego zastępca, Jerzy Gryc, a grunt pod budowę ofiarował p. Wypier. I tak po rocznej pracy, w 1902 r., obok krzyża stanęła kapliczka. W jego wieży umieszczono dzwon pw. Św. Jana, który trzy razy w ciągu dnia ogłaszał „Anioł Pański”. Rok później proboszcz lubecki, Gusta Henicński zakupił do naszej kapliczki figurę św.. Jana Nepomucena. Aby wyjaśnić dlaczego akurat ten święty został patronem naszej wsi, trzeba przytoczyć, drugą wersję powstania kapliczki. Otóż, według informatorów, teren wokół Lisowic, zwłaszcza w kierunku Lebecka, były bardzo mokre. Niebezpiecznie było tamtędy chodzić, ale także nie było na tych „mokradłach” urodzaju. Postanowiono więc wybudować kapliczkę i poświęcić ją św. Janowi Nepomucenowi, patronowi mostów. Chciano w ten sposób, prosić go o wstawiennictwo i pomoc. Tak się też stało. Przy budowie kaplicy udział brali w dużej mierze sami mieszkańcy Lisowic. Listę ofiarodawców i budowniczych, prawdopodobnie zamurowano w wieży kaplicy, wyposażenie której uzupełniono, m.in. w chorągwie i obrazy, do 1918r. W rok później tj. w 1919 r., na miejscu krzyża drewnianego, stojącego obok nowej budowli, pojawił się betonowy krzyż Męki Pańskiej.
Pierwsza msza święta odprawiono została w Lisowicach w 1968r., z okazji dożynek, do czego przyczyniły się członkinie Koła Gospodyń Wiejskich i członkowie Kółka Rolniczego. Od 1972r. msze odprawiano co niedzielę. Ówczesny proboszcz ks. Józef Żurek rozumiejąc potrzeby mieszkańców Lisowic, którzy do kościoła parafialnego w Lubecku mieli spory kawałek drogi, przybywał do lisowickiej kapliczki już nie tylko w niedziele, ale także w środy, na msze szkolne i w I piątki miesiąca. W maju 1974r. gościliśmy ks. Biskupa Kurpasa, który obiecał proboszczowi pomoc w pracy duszpasterskiej, co potwierdził odwiedzając Lisowice, trzy miesiące później, ks. Biskup Bednorz. Oba spotkania z biskupem odbywały się na dworze, że względu ograniczoną ilość miejsca w kapliczce. Tek też było i w inne dni. We wrześniu tego samego roku, tj. 1974, w parafii lubeckiej pojawił się ks. Wikary Antoni Siwek. Po roku zaś nastąpiła zmiana i ks. Siwka zastąpił ks. Henryk Gajda. Stwarzało to większe możliwości uczestniczenia w nabożeństwach w Lisowicach. Coraz więcej wiernych przychodziło do kaplicy i w 1979 r. proboszcz, ks. Żurek, wraz z parafianami powzięli decyzję rozbudowy kaplicy. Pierwsza dobudówka stanęła jeszcze tego samego roku, a następna w 1982 r. Sukcesywnie wyposażano kaplice w konieczne „sprzęty”. I tak w 1976. zaświeciła wieczna lampka przy tabernakulum, później pojawił się kielich, a w następnym roku monstrancja.
W 1977 r. mieszkańcy Lisowic przeżywali wielka radość, spowodowaną pierwszym odpustem, na który odnowiono figurę św. Jana. Kazanie odpustowe wygłosił, pochodzący z Lisowic o. Józef Ptak. Upłynęło trochę czasu, w ciągu, którego coraz żywiej rozwijało się życie duchowe mieszkańców, uczestniczących także w pracach związanych z utrzymaniem nie tylko kaplicy, ale i jej otoczenia, w pięknym i zadbanym stanie. Lisowice stawały się z każdym rokiem bardziej samoistną placówką duszpasterską, tak iż 1 stycznia 1989 r. erygowano parafię Lisowice, pw. Św. Jana Nepomucena, a w 5 lat później, tj. 1994 r. konsekrowano tu kościół. Kapliczka zaś powróciła do pierwotnego kształtu, w dalszym ciągu stanowiąc przedmiot troski parafian, którzy nadal gromadzą się tu przy różnych okazjach (Boże Ciało, nabożeństwo majowe i inne).
W centrum Lisowic, nad rzeką, pośród szumiących drzew, stoi kapliczka, której historia sięga początku XX w. Już przed 1900 r. w centrum wsi stał drewniany krzyż z blaszaną figurą Chrystusa. Wokół niego gromadzili się mieszkańcy Lisowic na nabożeństwa majowe i różańcowe, w czym niestety przeszkadzały niesprzyjające jesienne pogody i deszcze. Postanowiono zatem zbudować chociażby mała kapliczkę. Inicjatywę budowy podjęli ówczesny sołtys, Jan Siekiera i jego zastępca, Jerzy Gryc, a grunt pod budowę ofiarował p. Wypier. I tak po rocznej pracy, w 1902 r., obok krzyża stanęła kapliczka. W jego wieży umieszczono dzwon pw. Św. Jana, który trzy razy w ciągu dnia ogłaszał „Anioł Pański”. Rok później proboszcz lubecki, Gusta Henicński zakupił do naszej kapliczki figurę św.. Jana Nepomucena. Aby wyjaśnić dlaczego akurat ten święty został patronem naszej wsi, trzeba przytoczyć, drugą wersję powstania kapliczki. Otóż, według informatorów, teren wokół Lisowic, zwłaszcza w kierunku Lebecka, były bardzo mokre. Niebezpiecznie było tamtędy chodzić, ale także nie było na tych „mokradłach” urodzaju. Postanowiono więc wybudować kapliczkę i poświęcić ją św. Janowi Nepomucenowi, patronowi mostów. Chciano w ten sposób, prosić go o wstawiennictwo i pomoc. Tak się też stało. Przy budowie kaplicy udział brali w dużej mierze sami mieszkańcy Lisowic. Listę ofiarodawców i budowniczych, prawdopodobnie zamurowano w wieży kaplicy, wyposażenie której uzupełniono, m.in. w chorągwie i obrazy, do 1918r. W rok później tj. w 1919 r., na miejscu krzyża drewnianego, stojącego obok nowej budowli, pojawił się betonowy krzyż Męki Pańskiej.
Pierwsza msza święta odprawiono została w Lisowicach w 1968r., z okazji dożynek, do czego przyczyniły się członkinie Koła Gospodyń Wiejskich i członkowie Kółka Rolniczego. Od 1972r. msze odprawiano co niedzielę. Ówczesny proboszcz ks. Józef Żurek rozumiejąc potrzeby mieszkańców Lisowic, którzy do kościoła parafialnego w Lubecku mieli spory kawałek drogi, przybywał do lisowickiej kapliczki już nie tylko w niedziele, ale także w środy, na msze szkolne i w I piątki miesiąca. W maju 1974r. gościliśmy ks. Biskupa Kurpasa, który obiecał proboszczowi pomoc w pracy duszpasterskiej, co potwierdził odwiedzając Lisowice, trzy miesiące później, ks. Biskup Bednorz. Oba spotkania z biskupem odbywały się na dworze, że względu ograniczoną ilość miejsca w kapliczce. Tek też było i w inne dni. We wrześniu tego samego roku, tj. 1974, w parafii lubeckiej pojawił się ks. Wikary Antoni Siwek. Po roku zaś nastąpiła zmiana i ks. Siwka zastąpił ks. Henryk Gajda. Stwarzało to większe możliwości uczestniczenia w nabożeństwach w Lisowicach. Coraz więcej wiernych przychodziło do kaplicy i w 1979 r. proboszcz, ks. Żurek, wraz z parafianami powzięli decyzję rozbudowy kaplicy. Pierwsza dobudówka stanęła jeszcze tego samego roku, a następna w 1982 r. Sukcesywnie wyposażano kaplice w konieczne „sprzęty”. I tak w 1976. zaświeciła wieczna lampka przy tabernakulum, później pojawił się kielich, a w następnym roku monstrancja.
W 1977 r. mieszkańcy Lisowic przeżywali wielka radość, spowodowaną pierwszym odpustem, na który odnowiono figurę św. Jana. Kazanie odpustowe wygłosił, pochodzący z Lisowic o. Józef Ptak. Upłynęło trochę czasu, w ciągu, którego coraz żywiej rozwijało się życie duchowe mieszkańców, uczestniczących także w pracach związanych z utrzymaniem nie tylko kaplicy, ale i jej otoczenia, w pięknym i zadbanym stanie. Lisowice stawały się z każdym rokiem bardziej samoistną placówką duszpasterską, tak iż 1 stycznia 1989 r. erygowano parafię Lisowice, pw. Św. Jana Nepomucena, a w 5 lat później, tj. 1994 r. konsekrowano tu kościół. Kapliczka zaś powróciła do pierwotnego kształtu, w dalszym ciągu stanowiąc przedmiot troski parafian, którzy nadal gromadzą się tu przy różnych okazjach (Boże Ciało, nabożeństwo majowe i inne).
